در فیلمها و داستانهای گانگستری، از پدرخوانده تا آثار اسکورسیزی، و حتی اثری مانند «بریکینگ بد» که بگی نگی شاید گانگستری باشد همواره اگر تنها یک ارزش متفقالقول میان گانگسترها بیان شده باشد آن ارزش، خانواده است. گویی هر قاعده و قانونی را اگر زیر پا بگذارند، خانواده را محترم میشمرند؛ تا آنجا که البته، همه اقداماتشان را به اسم خدمت به خانواده توجیه میکنند. با اینحال، همانطور که والتر وایت در انتهای بریکینگ بد اعتراف کرد، بسیاری اوقات هدف ارضای امیال درونی فرد از طریق خلافکاری است و خانواده بهانه است، دمدستترین دستاویز برای توجیه اقدامات ناشایست خویش. البته، هدف اولیه این فرایند خلافکاری نیز، احتمالا خدمت به خانواده بوده است. تأمین رفاه برای آنها که دوستشان داریم. برای آن دسته از افراد همچون بنده، که علاقهای برای خدمت به دیگران دارند تا «احساس مفید بودن» کنند خانواده گوهری زیباست. یک نفر میتواند بگوید هدف از خدمت به دیگران هم، خدمت به خود است! هدف آن است که «احساس مفید بودن» فرد را راضی کند. ممکن است. بهرحال این همراستایی منافع شخصی با منافع جمعی، خود نیکوست و بهتر از خودخواهی صِرف است. خانواده برای احساس مفید بودن گوهری است، بخصوص در جامعهای همچون ایران که امکان دستیابی به موقعیتهای تاثیرگذاری اجتماعی و خدمات انساندوستانه به خلق نیز هموار نیست. در فرایند ناکامی-بازگشت، وقتی انسان از دستیابی به ایدهآلها و نیازهای والاتر ناامید میشود به نیازهای بنیادینتر خود باز میگردد.  به زبان ساده وقتی از جامعه ناامید میشود به درون خویش باز میگردد و به کنجِ خویشتن میخزد! اینجاست که خانواده، به نجات انسان میآید! من نوعی با خود میاندیشم، اگر نمیتوانم در جامعه مفید و اثرگذادامه مطلب

هرکسی از من درباره ازدواج کردن یا نکردن میپرسید همیشه یکی از دلایلم این بود که «خب تا ابد میخواهی تنها باشی؟ الان جوان هستی و عشق و حال میکنی، مشکلی نداری ۲۰-۳۰ دیگه هم تنها باشی و بچه و نوهای دور و برت نباشه؟» با وجودی که من خودم با تنهایی مشکل زیادی ندارم ولی ترجیح میدهم وقتی بالای ۴۰-۵۰ سالم شدادامه مطلب

وقتی گزارش تعارض منافع را برای مجلس مینوشتیم از اول قرار بود جدولی از مصادیق باشد و منتشر نشود. کمکم درخواست کردند توضیحات بیشتری ارائه شود و کمی از راهکارها هم بیاید و بعد منتشر هم بشود! مردد بودیم. نگران از اینکه انتشار آن برایمان مخاطراتی داشته باشد. با این حال من که اهل دل به دریا زدن هستم مواادامه مطلب

سال گذشته در یک مصاحبه شغلی برای بنیاد برکت شرکت کردم. در مصاحبه حضوری پرسشگر از بنده پرسید: «شما که مدیریت و سیاستگذاری خوندید چرا مدیر نشدید!؟» در پاسخ ماندم! دیدم تا کجا در عمق نگاه یکدیگر احمق بنظر میرسیم! اشاره کردم که متولد ۷۱ هستم! چطور مدیر شوم؟ اصلا مدیر شدن مگر دست من است؟ مدیر شدن پیشکشادامه مطلب

مرگ زندگی را به ما نشان میدهد. تا کجا زندگی کردن و نکردن. دنیا حقیقت خود را به ما نشان داده است، ما روی برگرداندهایم. ما بارها مردهایم؛ آنجا که خواستهها و کردهها و داشتههایمان مرده است. جاودانگیادامه مطلب

نمیدانم شما هم از شنیدن این مباحث علمی لذت میبرید یا نه. بنده از نوجوانی به فیزیک علاقه داشتم. اما کمکم بیش از اینکه از دانش فیزیک خوشم بیاید، علاقهم به خود دانش مندان فیزیک معطوف شد. سوژهی مورد علاادامه مطلب

فرض کنید به تازگی از مقطع کارشناسی ارشد رشته مدیریت فارغالتحصیل شدهاید و در یک مصاحبه شغلی شرکت میکنید. مصاحبهکننده از شما میپرسد: «یکی از شرکتهای دارویی ما سود ده است. اگر همین الان پیشنهاد مدیادامه مطلب

امید بسیار خطرناک است و من مطمئن نیستم که بدانم چرا آنقدر بر آن اصرار میشود و از ناامیدی بد گفته میشود. به گمانم این نیز میتواند یکی از خصایص سرمایهسالاری باشد تا به کمک آمال و آرزوهای دراز مردمان ادامه مطلب

پرسشی در سریال Breaking bad ذهنم را مشغول کرد که آیا این سریال را با کمک نظریه بازیها ساختهاند؟ و با خود میاندیشیدم که میشود با این سریال، سیاست را تمرین و تدریس کرد! در بسیاری از نقاط سریال فرد مادامه مطلب

گویا عشق از جنس خاطره است و نسبت به چیزی در گذشته وجود دارد. نوستالژی است که با گذشت زمان و انتزاع هرچه بیشتر از واقعیت و ابژه خویش قویتر میگردد. اگر اینطور باشد عشق در لحظه و نسبت به یک چیز موجود بادامه مطلب