به امید دانشجویان

وقتی گزارش تعارض منافع را برای مجلس مینوشتیم از اول قرار بود جدولی از مصادیق باشد و منتشر نشود. کمکم درخواست کردند توضیحات بیشتری ارائه شود و کمی از راهکارها هم بیاید و بعد منتشر هم بشود! مردد بودیم. نگران از اینکه انتشار آن برایمان مخاطراتی داشته باشد. با این حال من که اهل دل به دریا زدن هستم موافق نشرش بودم. هرچه بادا باد! ما به وظیفهمان عمل کنیم، باقیاش را خدا خودش میداند!

کتابی هم که ترجمه کردیم ابتدا قرار بود ایتان از آن حمایت مالی کند. چندبار پیگیری کردیم که جواب درستی نگرفتیم و دیگر رهایشان کردم. یک ترجمه نیمه کاره روی دستمان مانده بود. بیهیچ حمایت مالی آنرا هم تمام کردم چون تحمل کارهای نیمهکاره را ندارم! شاید یک وسواس فکری است. رایگان هم منتشر شد به این امید, که حداقل به درد مملکت بخورد! هرچه بادا باد!

غیرمنتظره بود که این کارهایی را که یا با ترس و لرز یا بدون هیچ منفعت موجهی انجام دادیم و منتشر کردیم، یکباره رفرنس المپیاد علوم پزشکی شود. الهی شکر، ادبیاتی که تولید کردیم حداقل شنیده شد و دارد بیشتر هم دیده میشود. کلی استاد و دانشجو حالا این ادبیات را مطالعه میکنند و حتی ممکن است آنرا نقد کنند و من امیدوارم آنرا توسعه هم بدهند. پسفردا همین اساتید و دانشجویان, رساله و مقاله در این موضوعات کار کنند و مدیران مجبور به اتخاذ این سیاستها شوند.

خدا را شکر، این روزها وقت و بیوقت با کسالت و گلودرد در حال تدریس همین منابع برای دانشجویان انواع دانشگاهها هستم، به سوالاتشان پاسخ میدهم و از این کار لذت میبرم. لابلای بحثها جا برای انجام انواع مطالعات را به دانشجویان پیشنهاد میدهم (مثل ارزیابی دقیق میزان مراودات مالی بین صنایع و شرکتهای خصوصی با اساتید و پژوهشگران و سیاستگذاران و پزشکان) و راه توسعه این سیاستها را در حد وسع به آنها نشان میدهم. خدا کند که از مسیر این دانشجویان افقهای جدیدی برای اصلاح نظام سلامت کشور باز شود.